Hoogbegaafdheid

Het thema hoogbegaafdheid kwam ons leven binnen toen mijn oudste zoon (1991) door de kleuterjuf bij de schoolbegeleidingsdienst werd aangemeld vanwege faalangstig, teruggetrokken gedrag.
Waar gedacht werd aan een ontwikkelingsstoornis, bleek echter sprake van een ontwikkelingsvoorsprong.
De route via lezen, ervaringen delen met andere ouders van hoogbegaafde kinderen en lezingen van o.a. Wendy Lammers van Toorenburg (boek : Hoogbegaafd? Nou èn!) en Rob Brunia bracht meer kennis.
Naast de informatie was de weg van herkenning van mijn eigen hobbelende schoolcarrière bijzonder confronterend.
Op de basisschool van mijn kinderen ( 2 zonen) werd destijds niet gedifferentieerd, waardoor we samen met enkele andere gezinnen de overstap maakten naar een andere school. Helaas was het leren leren proces van de jongens toen al behoorlijk verstoord. Ze zijn veel hobbels in hun schooltijd tegengekomen. Vele uren volgden in gesprek met leerkrachten/docenten om duidelijk te maken dat het geen luiheid was, geen onwil.
Dat als je na een keer uitleg in de les de inhoud al snapt en onthoudt, je hersenen in slow motion gaan na de vele herhalingen die erop volgden.

Dat de uitdaging om echt moeite te moeten doen niet bereikt werd op die manier en dat je als je verlegen bent en je niet voor jezelf opkomt , het thuis afreageert of ziek wordt, telkens weer.

Het is zo begrijpelijk dat als je je niet gezien, gehoord en begrepen voelt , je in je schulp kruipt of juist heel boos wordt.

Dat komt niet altijd voort uit bijvoorbeeld autisme of ADHD.

Als ABA-trainer zit ik meerdere keren per week in het regulier onderwijs ( P.O. en V.O.) om kinderen met ontwikkelingsproblemen te begeleiden. Daar heb ik gezien dat er meer kinderen zijn die door bepaald gedrag niet aan hun leerpotentie toe komen.

Omdat ze telkens voor hun beurt door de klas roepen, ze niet op de leerkracht of de andere kinderen letten, ze niet echt kunnen vragen om wat ze nodig hebben, zoals bijv. hulp bij iets dat ze niet kennen of kunnen.
Veel van dit gedrag levert hen nl. vooral negatieve aandacht op, waardoor er een ongewenste cirkel ontstaat. Niet gezien voelen, terugtrekken of boos worden en de leerkracht die begrip en aandacht van en voor de leerlingen verliest.

Voor hoogbegaafde kinderen is het dus van groot belang om die vaardigheden te ontwikkelen,  de zogenaamde executieve functies ( beschreven in boeken als ‘Slim maar…. help kinderen hun talenten benutten door hun executieve functies te versterken van P. Dawson en R. Guare) die ze nodig hebben om hun talenten zo veel mogelijk te ontdekken en te laten groeien.

 

 

foto Bart Mendelson, klein